1.24 De onvermijdelijke break down

We liepen naar het zwembad toe en lieten ons op de bedjes ploffen.

“Kijk eens wat ik bij me heb jongens.”

Bente toverde een fles drank uit haar tas en keek ons met een grote grijns aan. Haar ogen twinkelde en met een vloeiende beweging haalde ze dop van de fles af. Het was een fles wodka. Lars draaide zich om en met een groot gebaar haalde hij een fles cola uit zijn tas. Ze waren duidelijk voorbereid op een leuke avond.

“Em, geef jij de glazen even aan?”

Bente keek Emma vragend aan. Emma had ik nog niet eerder gezien, zij was er niet bij in het zwembad. Ik besefte dat ik mezelf nog helemaal net voorgesteld had en ik stak onhandig mijn hand uit.

“Hoi, ik ben trouwens Isa!”
“Hoi, Emma.”

Ze keek mij niet erg blij aan maar toch gaf ze mij een hand. Ik vroeg me af wat ik nu al fout heb kunnen doen waardoor ze mij zo aankeek. Maar ik schonk er niet te veel aandacht aan. Nadat ze haar hand weer vlug teruggetrokken had toverde zij glazen onder haar bedje vandaan.

“Hier Ies, pak even aan!”

Ik keek even twijfelend naar het glas dat Bente voor mijn gezicht heen en weer bewoog. Ik was 15, mocht eigenlijk nog niet drinken, maar aan de andere kant een glaasje kon geen kwaad. Ik dronk wel vaker maar dan sliep ik daarna niet nog bij mijn ouders op de kamer. Dus ik moest er wel voor zorgen dat zij niks zouden merken.

“Dankje!”

Ik nam een slokje en de warmte van de wodka verspreidde zich door mijn keel en buik. Ik keek opzij en werd verlegen toen ik zag dat Lars mij aan zat te kijken. Ik had kriebels in mijn buik en ik keek snel weer weg, recht in het gezicht van Emma die mij opnieuw niet erg blij aankeek. Toen viel het kwartje, zij wilde Lars ook maar hij haar niet. Ik liep even naar de wc toe en Emma kwam snel achter mij aangelopen. Zij moest ook zei ze.

“Hee Isa. Ik vind Lars leuk dus hij is verboden terrein.”

Mijn vermoedens werden meteen bevestigd.

“Vindt hij jou ook leuk?”
“Weet ik niet, maar ik hem wel dus hij is van mij.”
“Hmm. Oke.”

Ik besloot dat ik niet tegen haar in zou gaan aangezien ik pas net bij de groep betrokken was en ik anders meteen voor problemen zou zorgen. Ik merkte het wel hoe het zou lopen, ik was allang blij dat ik mensen had leren kennen. Eenmaal terug bij de bedjes nam ik nog een slokje van mijn wodka. Opnieuw verspreidde de warmte zich door mijn lichaam. Ik bestudeerde de lachende gezichten van mijn nieuwe ‘vrienden’. Het was lang geleden dat ik nieuwe mensen had leren kennen en ik was bijna vergeten hoe fijn dat gevoel was. Nieuwe mensen die interesse toonde, die jou erbij wilde hebben. Het gaf een voldaan gevoel.

“Hee Ies. Waar zit je allemaal aan te denken?”
“Ik vind het gewoon leuk dat ik jullie heb leren kennen.”
“Ja wij vinden het ook leuk dat jij erbij bent!”
“Gelukkig maar.”

Ik voelde tranen prikken achter mijn ogen. Het was een combinatie van de alcohol die door mijn aderen vloeide en de opluchting dat ik eindelijk even mezelf kon zijn. Ik probeerde de tranen te bedwingen en het niet te laten zien. Het kostte me steeds meer moeite om de wedstrijd te winnen tegen mijn tranen.

“Gaat het wel?”

Ik was zo bezig met het vechten tegen mijn tranen dat ik niet gemerkt had dat Lars naast mij was komen zitten. En op het moment dat hij dat vroeg brak ik.

“Ja gaat wel.”

Ik kon het amper uitbrengen tussen mijn tranen door dus echt geloofwaardig was het niet. Maar het gaf me in ieder geval nog even tijd om na te denken over wat ik zou zeggen. Ik probeerde een smoes te bedenken maar de roes van de alcohol maakte dat wel erg lastig.

“Wat is er schat?”

Nu had ook Bente door dat het niet helemaal goed ging. Een lichtelijk geïrriteerde blik van Emma maakte het helemaal af. De aandacht was gericht op mij en ik wist dat ze geen genoegen zouden nemen met een antwoord dat het wel goed zou komen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *